این گیاه پرخاصیت
چغندر را از قدیم می شناختند و حتی در حدود چهار قرن قبل از میلاد با خواص درمانی آن آشنا بوده و از آن استفاده می کردند. چغندر، گیاهی است با برگهای پهن و درشت یا برگهای مخروطی شکل که از آن به همراه دیگر سبزیجات در آش یا خورشت استفاده می کنند، گاهی هم آن را به همراه ماست مصرف می کنند.چغندر دو نوع است: یک نوع آن چغندر معمولی است به رنگ بنفش تیره و یا قرمز (لبو) و نوع دیگر آن چغندر قند است و به رنگ زرد روشن که این چغندر به مقدار بسیار زیاد در نقاط مختلف دنیا برای استفاده از شکر آن، کشت می شود.چغندر خوب آن است که زیاد در خاک نمانده باشد زیرا چغندری که زیاد رسیده باشد سفت می شود.چغندر پیر معمولاً گردنی باریک دارد و شیارهایی روی آن به وجود می آید. چغندر خام، عسل گیاهی است و خداوند بعد از عسل، شفا را در چغندر قرار داده است، بر همین اساس می توان به ارزش چغندر پی برد. برای آنکه پوست چغندر پخته به آسانی کنده می شود، باید وقتی گرم است از آب گرم بیرون آورده و درون آب سرد قرار دهید تا به راحتی پوست آن جدا گردد.
مواد مفید موجود در چغندر یا همان لبو
رنگ ارغوانى چغندر به دلیل وجود ترکیبى به نام بتاسیانین است که خاصیت ضدسرطانى داشته و از بروز سرطانها بهخصوص سرطان کولون جلوگیرى مىکند.در هر ١٠٠ گرم از آن، ٣٨٠ میلىگرم پتاسیم وجود دارد که به کاهش فشار خون کمک مىکند. فیبر زیاد م
برچسب:
نویسنده: آرمان قنبریپور
تاريخ: سه
شنبه
3 بهمن
1396 ساعت: 0:33